znajdź posty ze świata wirtualnego

Poniższe wyjaśnienia dotyczą przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176; ostatnia zmiana w Dz. U. z 2008 r. nr 143, poz. 894), zwanej dalej "ustawą o PDOF".

W dniu 22 maja 2009 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 marca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 69, poz. 587), która wprowadziła m. in. zmianę zasad zaliczania w koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez podatników na tzw. prace rozwojowe. Zmiana dotyczyła treści art. 15 ust. 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm., dalej jako ustawa o CIT).

Problematyka zaliczania w koszty uzyskania przychodów wydatków na poczęstunek dla kontrahentów wciąż budzi wiele wątpliwości i wywołuje rozbieżności nawet wśród samych organów podatkowych. Spory wynikają z różnych interpretacji pojęcia kosztów reprezentacji, które to zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) należą do katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych).

Problematyka zaliczania w koszty uzyskania przychodów wydatków na poczęstunek dla kontrahentów wciąż budzi wiele wątpliwości i wywołuje rozbieżności nawet wśród samych organów podatkowych. Spory wynikają z różnych interpretacji pojęcia kosztów reprezentacji, które to zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) należą do katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych).

Pomimo wcześniejszych upomnień, Polska nie wdrożyła prawidłowo unijnej dyrektywy z 2000 roku, zakazującej jakiejkolwiek dyskryminacji w miejscu pracy - uznała Komisja Europejska, otwierając drugi etap postępowania przeciwko Polsce w tej sprawie.